یادداشت ؛
معمولا اندیشمندان دنیای سیاست برای دستیابی به قدرت و ثروت بیشتر در جامعه جهانی برخی از مفاهیم در روابط بین الملل را تزریق یا تئوری های جدیدی را تولید می کنند ، “گلوبالیسم” یکی از این مفاهیم است ، اندیشمند سیاسی آمریکایی جوزف نای، یکی از مؤسسان نظریهٔ روابط بینالملل نولیبرالیسم ، می گوید منظور از گلوبالیسم هر تفسیر و توضیح جهانیست که مشخصهٔ آن شبکههایی از ارتباطات است که در فواصل میانقارهای پراکندهاند .
اصطلاح ” قدرت نرم ” هم به نام جوزف نای ثبت شده است . نای معتقد است، فرهنگ آمریکایی یکی از مهمترین ابزارهای نفوذ قدرت آن کشور در صحنهٔ بینالمللی است .
القصه :
متاسفانه برخی از اساتید گرامی آنچنان غرق در نظریات و تئوری های این پژوهشگران صحنه بین المللی می شوند که گوی سبقت را از خود آنان نیز می ربایند .
جهان وطنی یا گلوبالیست و یا هر مفهوم دیگر در روابط بین الملل ظاهری دارد که زیبا و بشر دوستانه است ولی تولید خیلی از این اصطلاحات ، پشت پرده ای سفارشی برای قدرت های بزرگ است که فقط در کشورهای جهان سومی کاربرد دارد .
” حقوق بشر ” یکی دیگر از این واژه های زیبا ، با کاربردی دوگانه و تبعیض آمیز در دنیای سیاست است . در این راستا وقتی موضع گیری برخی آقایان همچون جناب تاجزاده را می بینم گویی در مجموعه گلوبالیست شان فقط جای ایران خالی است .
آنچنان از زیبای های دنیای مدرن سخن می گویند که گویی در جنگ جهانی اول این ایران بود که ده میلیون نظامی و ده ها میلیون غیرنظامی را قتل عام کرده و کشورهای انگلیس و فرانسه هیچ دخالتی نداشته اند ، یا در جنگ دوم جهانی که هفتاد میلیون انسان بی گناه از دم تیغ گذشت و ایالات متحده آمریکا بدون هیچ دغدغه ای از بمب اتم استفاده می کند .
امروز سربازان وطن با همه وجود در مقابل زیاده خواهی های عروسک کوک شده صهیونیسم با قدرت ایستاده است .
ای کاش امثال تاجزاده ها اتاق هایی را هم در کلاب هاوس ایجاد کنند و به تبیین لزوم قدرت موشکی و نظامی ایران در این عصر جاهلیت مدرن بپردازند .
جناب تاجزاده همیشه مرغ همسایه غاز نیست ، به شرط اینکه ایران و ایرانی و سربازان وطن را هم از زاویه ای بنگرید که چشم آبی های شیک پوش را می بینید .
روح اله لک علی آبادی
مهرماه ۱۴۰۰
