هوا که سرد می شود دلمان گرم و بهاری می شود با یاد سیصد رزمنده بی نام و نشان گردان مالک اشتر ازنا در سرمای سوزناک کربلای پنج .
جوانان زیبا و نورانی که نه جویای نام بودند نه مال، نه سهم خواه نه شهرت طلب، در آن شبهای سرد شرجی شلمچه ، زیر باران تیر و ترکش بدون هیچ منتی فقط در سودای آسایش و آرامش هموطنان بودند و از بقای خود برای همیشه گذشتند .
سلام بر اشکهای حبیب الله شفیعی و علی احمدی بر بالای پیکر ترکش خورده سید جواد میرشاکی.
سلام بر شجاعت مرتضی رنجبر، شیخ علی بالفتح، بهرام گودرزی، محمدابراهیم اسداللهی که بدون خاکریز و سنگر به دل دشمن زدند.
سلام بر بدن پاره پاره علی آژ، محمود صوفی، علی اکبر لک.
سلام بر قلب سوراخ شده محسن جوکار،
سلام بر معلم بیسیم چی محمد قاسمی که هرگز خونش از جوشش نخواهد ایستاد.
سلام بر دوعیجی که از آنجا علی صادقی عقیل عبدالرحیمی ،ابوالقاسم رمضانی و حاج رضا مرزبان به برادران شهیدشان پیوستند.
سلام بر نوجوانان معصوم شلمچه، محمد فنایی، بهزاد احمدی ،علی اکبر جدیدالاسلامی که مردان مرد بودند و کماندوهای بعثی را بی هیچ هراسی به زمین زدند.
سلام بر دعا و ورد سحر فرمانده بی ادعا غلامعلی توکلی.
سلام بر خس خس سوزناک سینه تیر خورده حاج علی کشاورز
سلام بر دست تیر خورده شیخ علی رضا کرمی که به هیچ بنیادی مراجعه نکرد!!.
سلام بر چشم برزخی حجت الله درویشی،
سلام بر پاهای به بهشت رفته احسان کاظمی،
سلام بر پیکر نیمه جان مرتضی رضیعی که چهل و پنج سال است با تخت و ویلچر مانوس است و کسی بجز خدا از او سراغی نمیگیرد!!
سلام بر اخلاص سید رضا میرمرادی و باقر خوانساری شیخ عبدالله بنیادی و سعید اسماعیلی.
سلام بر بی باکی و شجاعت چراغعلی نجفی رضا اسداللهی، عقیل مرزبان، قربانی ترک سلمان اسلامی، محمد بهزادی ، علی بهمنی بابک عیلامی و جواد دهقان .
سلام بر گونه ترکش خورده محمد باقری.
سلام بر نماز شب ابوالقاسم باقری
سلام بر پاهای قطع شده باقر کشاورز حشمتالله اکبری .
سلام بر دستان از کار افتاده علی الله کرمی و حسین جانبزرگی.
و سلام بر همرزمان و هم نفسان گمنانی که نامشان از ذهنم و نه ازقلبم رفته و در گوشه گوشه کشور به فراموشی سپرده شدهاند.
سلام بر شما مردان مرد که ۲۱و ۲۲و ۲۳ دی ماه بدون خاکریز و سنگر جان پناه زیر باران تیر و ترکش در آن شب های تاریک با مرگ عشقبازی کردید .
آیا میشود به خواب ما هم سر بزنید ؟
سلام بر غم دوری چهل جوان زیباروی ازنا که در زمستان سرد سال شصت و پنج با بدنهای تکه تکه به وطن گرما بخشیدند و از شلمچه مجنون وار به دیدار خدا رفتند.
نام و یادتان تا ابد بر تارک ایران زنده و پایدار خواهد ماند.
خدایا کاش یکبار دیگر دلهای غبار گرفته ما جا ماندگان را مست حال و هوای بهار کربلای ۵ لیلایی و شیدایی کنی.
گرچه یاران فارغند از یاد من
از من ایشان را هزاران یاد باد
انتهای پیام/.
