ترامپ، عصارهی فضولات آمریکاست. دیگر از دست چدنی با روکش مخملی خبری نیست. سیاست مشت آهنین یانکیها، تعارفات و تشریفات دیپلماسی را له و لَوَرده کرده.
ترامپ دنیا را شبیه سرِ گردنه میبیند: «هی! منابع کشورت رو رد کن بیاد و الّا همتونو لوله میکنم!» مردک، حرفش را لای زرورق دیپلماسی نمیپیچد. با دنیا لخت و عریان و به زبان چارواداری صحبت میکند. گرز استبداد را بلند کرده و در فضای سیاست بینالملل میچرخاند تا کشورها را تلکه کند.
ترامپ، دیپلمات نیست، لات است. کسی هم جرأت نمیکند آینهای جلویش بگیرد و بگوید: «پادشاه لخت است».
قمارباز، خودشیفتگی را به مرز جنون رسانده. او ولع خدا شدن دارد و برای استیلای مطلق بر ثروت جهان، لهله میزند. لاکردار سیری ندارد و میخواهد دنیا را قورت دهد و هر چه در حلقش میریزند، باز میگوید: «هَلْ مِنْ مَزِید؟».
خدا البته گندهتر از او را در نیل غرق کرده، اما ترامپ شبیه یک گوریل زرد با مشت به سینهاش میکوبد و میگوید: «أَنَا رَبُّکُمُ الْأَعْلَیٰ»! حق دارد؛ در زیر آسمان خدا، تنها حوثیها اراده کردهاند با قوه قهریه جلویش در بیایند و کرک و پرش را بریزند و او را تنظیم باد کنند. الباقی کشورها مسیر دیپلماسی را در پیش گرفته یا تعارفات تعرفهای را روی میز گذاشتهاند.
الحمدللّه امروز از پنج بعلاوه یک دیگر خبری نیست (چند مزاحم کمتر!) و ما رودروایسی را کنار گذاشته و یکراست رفتهایم سراغ کدخدا. عصای موسی (ع) را شاید وقتی دیگر زمین بزنیم و کودککشان و جهانخواران را بترکانیم.
امروز اما به چوب جادوی ترامپ دخیل بستهایم تا اقتصادمان را بتکاند. از فردا، «امضای ترامپ تضمین است»، اما فراموش نکنیم که مردک، گردنگیرش خراب است و امروز کاغذی را امضا کند، فردا جلوی دوربینها همان را پاره میکند و آب از آب تکان نمیخورد. وقتی دست توافق میدهد، باید انگشتانمان را بشماریم تا کم نشده باشد. بله ترامپ، عصارهی فضولات آمریکاست.
