یک هفته گذشت …
صبحگاه پنجشنبه ۲۳ خرداد ۱۴۰۴
چه کسی فکر میکرد …
همه بهت زده بودیم ، چه صحنه هایی را دیدیم و شنیدیم، فکرش را هم نمیکردیم که سرداران عزیزمان را فردا از دست میدهیم…
آه از درد هجران کودکانی که آسمانی شدند ، مظلومانه ، بی گناه ….
داغدار فرمانده هایی شدیم که عزیز دل رهبرمان بودند ، امید دل مردمان بودند 🖤
اما ؛
ما ایرانی هستیم قوی هستیم ذلت نمیپذیریم
باید محکم تر از قبل باشیم ✊ شعله های اضطراب را خاموش کنیم
غصه نباید خورد پیروزی قطعا از آن ماست ؛ نترسیم و نترسانیم، جوانب احتیاط را رعایت کنیم
این مملکت صاحب دارد ، امام رضا دارد
دلگرم باش به وجود حضرت حق ، به کلام ناطق ( قرآن ) به قلب هامون ظلم نکنیم و از قرآن و فرامین آن دوری نکنیم
نصر من الله و فتح قریب🌱
مراقب کودکان باشید
تا میتوانید از قدرت ایران بگوئید و خیالشان را راحت کنید که شما کنارشان هستید…
بگوئید شیرمردان سیدعلی همه جوره مراقب کشور هستند
بچهها به راحتی ترس درون چهرهی شما را تشخیص میدهند، پس مراقب عکسالعمل های خودتان باشید
کلام آخر ؛
هموطن ، جانِ ایرانِ جان ؛ باید در مقابل سختی ها ایستادگی کرد تا هر باد و طوفانی ما را از پای در نیاورد اجازه ندهیم دشمن هویت کشور را از بین ببرد باید دست در دست هم استوار بایستیم و پرچم🇮🇷 را بالاتر نگه داریم تا روز موعود به دستان مهدی صاحب الزمان برسانیم… ان شاءالله
