لطفا خود کارشناس پندار نباشیم

با گذشت ۱۲ روز از جنگ‌تحمیلی و دفاع جانانه کشور ایران ، مردم ازنا اگرچه مستقیم درگیر حملات نظامی نبودند اما خانه و کاشانه خود را به پناهگاهی امن برای مهاجرین سایر شهرها تبدیل نمودند که در جای خود شایسته تقدیر است.
اکنون در دوران پسا آتش بس قرار داریم ، کارشناسان بر این باورند که دوران پسا آتش بس ، دوران پساجنگ نیست بلکه دوره احتیاط است لذا در چنین شرایطی لازم است که همه ما از برخی اظهار نظرهای احساسی و هیجانی که ممکن است باعث ایجاد اختلاف و دلخوری در جامعه و البته سوء استفاده دشمن گردد خودداری نماییم.
پویش “نمی دانم” که در این چند روز راه افتاده بود نه تنها در ایام جنگ بلکه در کلیه امور زندگی رویکرد مفیدی است که ما یاد بگیریم در اموری که به آن اشراف نداریم وارد نشویم.
بی شک این روزها در کنار همه نقاط قوت ممکن است نقاط ضعفی هم وجود داشته باشد، هیچ ضرورتی ندارد به محض وصل شدن اینترنت همه ما کارشناس دفاعی، نظامی بشویم به خصوص آنکه دشمن در نقض آتش بس هم کارنامه اش مثل رویش سیاه است…!!!
به جمیع این‌جهات اول شخص نگارنده پس از چند سال نویسندگی و کار تحلیلی در حوزه مسایل اجتماعی اذعان می کنم که دانش کافی برای پرداختن به مسائل دفاعی و نظامی ندارم  آن گاه دیگران را هم‌دعوت می کنم همچنان در پویش ” نمی دانم ” مشارکت داشته باشند چرا که فرمود:
دو چیز طیره عقل است: گفتن به وقت خاموشی و خاموشی به وقت گفتن.