با درود بر شما و ملت بزرگ و سرافراز ایران!
به یاد لحظههای شیرین و پرغرور شهادت، همانند دلاوران صحرای کربلا، نسل سلیمانیها و سلامیها، نسل مردان بیادعا و زنان مقاوم، در این سرزمین مقدس، زنده و پرصلابت ادامه مییابد.
الله اکبر!
تاریخنویسان بدانند؛ ایرانیان، فرزندان این خاک پاک، و مظلومان این دیار، در روزگار تلاطم و فتنه، دست در دست هم، متحد شدند. این اتحاد، عبور از خطوط قرمز ترس و تعلق بود؛ دل کندن از آسایش خانه، سپردن عزیزان به تقدیر الهی، و فانی شدن در راهی که با ایمان، عشق، و غیرت به آن گام نهادیم.
اما این مسیر، راهی نبود که دشمنان میپنداشتند. راهی بود سرشار از شجاعت و پایداری. راهی که در آن نشان دادیم ایران نه تنها یک ملت، بلکه یک حقیقت بزرگ در جغرافیای مقاومت است؛ قدرتی برخاسته از ایمان، که با تمام وجود از خاک، فرهنگ و ارزشهایش دفاع میکند.
امروز، در این میدان مقدس، در میان فریادهای دلتنگ آزادی، میایستم تا با صدایی برخاسته از دل تاریخ و با زبان خون شهیدان، با شما سخن بگویم؛
ای فرزندان این خاک!
ای سربازان حقیقت!
ای امت بصیر و مقاوم حزبالله!
بشنوید این پیام را، پیام حماسه، پیام اقتدار، پیامی که از قلب ملتی سرافراز برمیخیزد و در گوش جهان طنینانداز میشود:
ایران پیروز است! ایران زنده است!
الله اکبر!
سالهاست دشمنانِ این ملت، از خواب غفلت برخاستهاند و با خنجر تزویر و دروغ، در تاریکی شب بر ما تاختهاند. اما امروز، این دشمن، به زانو درآمده است! امروز، در برابر اقتدار و ارادهی ملت ایران، در برابر ایمان و آگاهی این مردم، دشمن درمانده و ناتوان ایستاده است.
اکنون، دشمنان مشغول محاسبهاند؛
محاسبهی شکستها، محاسبهی خونهایی که ریختند، محاسبهی ملتهایی که به زعمشان، باید خاموش میماندند، اما برخاستند.
و اینک، کلام آخر ما:
ملت بزرگ ایران، به جهانیان ثابت کرد که “حق، گرفتنی است” و “ظلم، رفتنی است”؛ که خون شهید، خاموش نمیشود، بلکه فانوس راه آینده است.
و امروز، این فریاد بلند را با هم تکرار میکنیم:
الله اکبر! ایران پیروز است!
