اگرچه مذاکرات روسیه و آمریکا در آلاسکا به نتیجه مشخصی نرسید، اما ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور روسیه با دستاوردهای سیاسی قابل توجهی از این اجلاس خارج شد. این ارزیابی سیانان از دیدار پوتین و ترامپ است.
دیدار ترامپ و پوتین در آلاسکا نشان داد که رفتار رئیسجمهور آمریکا در مذاکرات، بیش از آنکه ناشی از راهبردی منسجم باشد، تحت تأثیر اقتدار طرف مقابل شکل میگیرد.
ترامپ که همواره خود را معاملهگر بزرگ دنیا معرفی میکند، در برابر رهبرانی چون پوتین که با صلابت و اقتدار وارد مذاکره میشوند، به طرز محسوسی محتاط، نرمخو و حتی حقیر ظاهر میشود؛ تا جایی که نتیجه دیدار اخیر این دو رئیسجمهور در آلاسکا، چیزی جز نمایش تشریفات پر زرق و بازگشت دست خالی برای واشنگتن نبود.
جالب توجه اینکه همین ترامپ، در مواجهه با سیاستمداران ضعیف و فاقد عزت نفس، لحنی تهدیدآمیز و لفاظانه در پیش میگیرد و تلاش میکند برتری خود را به رخ بکشد.
این دوگانگی رفتاری نشان میدهد که اقتدار فرد مذاکرهکننده تأثیر مستقیم بر لحن و عملکرد ترامپ دارد؛ به عبارتی صلابت طرف مقابل، زبان او را آرام میکند و ضعف طرف مقابل، او را به گندهگویی میکشاند.
دیدار آلاسکا بار دیگر ثابت کرد که شعارهای توخالی ترامپ برای او قدرت نمیآورد، بلکه میزان اقتدار، انسجام و نوع زبان بدن طرف مذاکرهکننده با اوست که شخصیت سیاسی ترامپ را تعیین میکند.
هرچه طرف مقابل مقتدرتر باشد، ترامپ نرمتر ظاهر میشود؛ و هرچه طرف مقابل ضعیفتر باشد، لحن او تندتر و صدایش بلندتر.
