نقدی بر نیازسنجی و اولویت‌بندی پروژه‌ها در شهر ازنا

آن‌گونه که در خبرها آمده است احداث ۲ پروژه مجتمع فرهنگی و برج گردشگری در دستور کار مدیریت شهری ازنا قرار گرفته است. نفس این کار و داشتن نگاه فرهنگی و گردشگری اقدامی قابل تقدیر است.
اما به لحاظ نیاز سنجی و اولویت بندی مسائل شهری ملاحظاتی وجود دارد که تأمل در آن خالی از لطف نیست.
آن هنگام که فعالان فرهنگی و دلسوزان این شهر خواستار اعطای زمین بیشتری برای فرهنگسرای غدیر بودند افق بالاتری را مدنظر داشتند که‌ متاسفانه فراتر از دید شورای وقت بود اما با این حال از آنجا که ماهی را هروقت از آب بگیریم تازه است احداث فرهنگسرا به عنوان یک زیرساخت فرهنگی تا حدودی قابل توجیه است ولی احداث برج گردشگری  با ده‌ها میلیارد هزینه با توجه به شرایط فعلی شهر ازنا اقدامی است که هضم آن برای افکار عمومی دشوار می‌نماید.
ما در شهری زندگی می کنیم که بعد از ۵۰ سال مدیریت شهری نتوانسته یک آرامستان جدید در آن ایجاد کند، کار به جایی رسیده که باید با غسالخانه هماهنگ کنند که اجازه دفن اموات به کسی ندهند تا کنکور و امتحانات نهایی در آرامش برگزار بشود حالا طرح‌های نیمه تمام، بام ازنا، پارک بانوان و وضعیت ورودی ‌های شهر بماند….!!!!
در چنین شرایطی و با چنین نگاهی آیا باز هم برج گردشگری در اولویت است؟ حالا بر فرض که باشد آیا مشکل گردشگری در شهرما زیرساخت های اولیه گردشگری است یا اِلمان آن…؟ حالا فرض می‌کنیم اولویت اول و آخر شهر ما اِلمان گردشگری باشد، آیا ایجاد یک اِلمان آبرومند در مرکزی‌ترین میدان شهر در اولویت نبود …؟
این ها سوالاتی هستند که برای پاسخ به آن مدیریت شهری را به اندکی تأمل در تصمیم‌گیری دعوت می‌نمائیم ، متأسفانه گاهی اوقات تله ذهنی اولین ها ، بزرگترین‌ها و بلندترین‌ها ما را از نگاه جامع به مسائل باز می‌دارد، غافل از آنکه این‌گونه طرح‌های ویترینی که بیشتر به لقمه‌های سر سیری شبیه‌اند، اگر توجیه داشتند، در غرب کشور بودند کلان‌شهرهایی که زودتر از ما آن را عملی نمایند….!!!
سخن در این باب فراوان است و مجال کوتاه؛ امید که این‌ انتقاد تلنگری باشد تا قبل از تکرار تجربه های نادرست گذشته به مسائل شهری نگاه جامع و عمیق تری داشته باشیم.