به گزارش پایگاه خبری تحلیلی #ازناخبر در شرایطی که تحولات اجتماعی و سیاسی بار دیگر به یکی از محورهای اصلی تحلیلهای رسانهای تبدیل شده، محمودرضا عبدی، تحلیلگر مسائل سیاسی، اقتصادی، در گفتوگو با ازناخبر، زاویهای حائز اهمیت از نقشآفرینی بازیگران خارجی در بستر اعتراضات داخلی را تشریح کرد.
عبدی با تأکید بر اینکه نحوه انجام اعتراضات مهمتر از هرچیزی است، اظهار داشت: تجربه کشورهای مختلف نشان میدهد آنچه باید با دقت بیشتری رصد شود، مرحلهای است که اعتراضات دچار فرسایش میشود. به گفته وی، دقیقاً در همین مقطع است که پیامها، مواضع و فشارهای خارجی شدت میگیرد.
این کارشناس مسائل سیاسی افزود: در ادبیات ژئوپلیتیک، چنین رویکردی ذیل مفهومی قابل تعریف است که میتوان آن را «استراتژی فرسایش درونزا» نامید. در این راهبرد، نه تقابل مستقیم نظامی دنبال میشود و نه حتی لزوماً فروپاشی سریع یک نظام سیاسی. هدف اصلی، درگیر نگهداشتن کشور با مسائل داخلی و طولانیکردن تنشهاست؛ وضعیتی که برای بازیگر خارجی یک مزیت راهبردی محسوب میشود.
عبدی با اشاره به نقش رسانهها و پیامهای سیاسی خارجی تصریح کرد: در بسیاری از موارد، این مداخلات نه از سر دغدغه واقعی برای حقوق مردم، بلکه تلاشی برای دمیدن مصنوعی به آتشی است که در صحنه میدانی رو به خاموشی رفته است.
وی در ادامه، به پیامدهای راهبردی درگیریهای داخلی مستمر پرداخت و گفت: کشوری که بهطور مداوم درگیر تنشهای داخلی باشد، تمرکز خود را از مسائل کلان و منطقهای از دست میدهد، توان کنش فعال و پیشدستانهاش کاهش مییابد و ناچار میشود بخش قابل توجهی از سرمایه اجتماعی، اقتصادی و امنیتی خود را صرف مدیریت درون کند.
به گفته این کارشناس مسائل سیاسی، یکی از پیامدهای کمتر مورد توجه، تأثیر این وضعیت بر تمرکز نیروهای دفاعی و امنیتی است؛ نه از مسیر کاهش توان، بلکه از طریق مشغولسازی ذهنی، رسانهای و عملیاتی.
وی تأکید کرد: این همان نقطهای است که فرصت محاسبه فشارهای ترکیبی یا حتی اقدامات پیشدستانه برای دشمنان بالقوه فراهم میشود، بدون آنکه وارد تقابل مستقیم شوند.
تحلیلگر سیاسی اقتصادی خاطرنشان کرد که از نگاه برخی بازیگران خارجی، حتی اگر اعتراضات به تغییرات ساختاری منجر نشود، همین میزان از درگیری داخلی نیز «کافی» است.
به گفته وی، هدف نهایی در این سناریو، نه کمک به معترضان و نه تغییر حاکمیت، بلکه کاهش قدرت مانور، اختلال در تصمیمسازی و تضعیف نقش بازدارنده و منطقهای کشور هدف است.
عبدی با تأکید بر واقعی بودن بخشی از نارضایتیهای اقتصادی و معیشتی گفت: این شکافها و مطالبات، نیازمند پاسخ عقلانی، اصلاحی و مسئولانه است. اما مسیر سوءاستفاده بیرونی از این نارضایتیها، مسیری متفاوت است که نه به بهبود وضعیت مردم منجر میشود و نه به ثبات پایدار.
وی دوگانهسازی اجتماعی و تضعیف وحدت ملی را یکی از ابزارهای کلیدی این راهبرد دانست و افزود: تجربه دورههای گذشته نشان داده هرگاه جامعه دچار قطببندیهای حاد شده، هزینههای ملی افزایش یافته است. در مقابل، انسجام اجتماعی همواره یکی از عوامل اصلی عبور کمهزینه از بحرانها بوده است.
این تحلیلگر مسائل سیاسی و اقتصادی در جمعبندی این گفتوگو خاطرنشان کرد: هوشمندی ملی ایجاب میکند که اعتراض و مطالبهگری از اغتشاش تفکیک شود، نقد داخلی از پروژه بیرونی جدا بماند و جامعه در دام دوگانههای هیجانی و فرساینده نیفتد.
عبدی در پایان تصریح کرد: مسئله امروز، انکار اعتراض یا نادیدهگرفتن مطالبات نیست؛ مسئله، تشخیص درست صحنه و حفظ همزمان عقلانیت اجتماعی و انسجام ملی است. آنچه مسیر آینده را تعیین میکند، نه شدت فشارها، بلکه سطح فهم جمعی، کیفیت تحلیل و بلوغ تصمیمهاست.
انتهای خبر/.
