در روزهای گذشته، شاهد درگیری بیسابقهای در استان لرستان بودیم که نهتنها چهرهای نامطلوب از سیاستورزی محلی به نمایش گذاشت، بلکه بار دیگر ثابت کرد که برخی افراد، منافع شخصی را بر آینده مردم ترجیح میدهند.
ماجرا از آنجا آغاز شد که یکی از رؤسای اصلاح طلب ستاد پزشکیان در استان، که سابقه مدیریت پرحاشیه و عملکرد ضعیفی دارد، با استاندار لرستان، سید سعید شاهرخی، وارد جدال شد؛ جدالی که نهتنها لفظی بود، بلکه به درگیری فیزیکی کشیده شد و نهایتاً به بازداشت این مدیر کل اسبق انجامید.
ریشه این تنشها به خواستههای غیرمنطقی فرد بازداشتشده بازمیگردد.
او که خود را این روزها پدرخوانده اصلاح طلبان لرستان تصور می کند مدعی است که در دوران انتخابات برای پیروزی پزشکیان زحمات زیادی کشیده و حالا انتظار دارد سهم خود را از قدرت بگیرد. خواسته او مشخص است: تعیین مدیران بر اساس روابط شخصی و نه بر اساس شایستگی. اما استاندار لرستان زیر بار این فشار نرفته و حاضر نشده استان را به حیاط خلوت یک حلقه خاص تبدیل کند.
این اتفاق، پرده از یک واقعیت تلخ در ساختار سیاسی استان برمیدارد؛ افرادی که تنها در ایام انتخابات سر و کلهشان پیدا میشود و هیچ دغدغهای جز کسب پست و مقام ندارند. آنها برای رسیدن به منافع شخصی، حاضرند هر نوع حاشیهای ایجاد کنند، رسانهها را به ابزار تخریب رقبای خود تبدیل کنند و حتی جلسات پنهانی علیه استاندار و مدیران برگزار نمایند. در این میان، آنچه نادیده گرفته میشود، حقوق مردم و سرنوشت استان است.
لرستان، یکی از استانهایی است که با مشکلات اقتصادی جدی مواجه است؛ نرخ بالای بیکاری، تورم، و کمبود سرمایهگذاری، اصلیترین معضلات آن هستند. در چنین شرایطی، انتظار میرود که مسئولان و فعالان سیاسی برای حل این مشکلات تلاش کنند، نه اینکه تمام انرژی خود را صرف انتصابات کنند. اما متأسفانه، به نظر میرسد که برای برخی، تنها چیزی که اهمیت دارد، سهمخواهی و کسب کرسیهای مدیریتی است.
گرچه اینجا استاندار لرستان در برابر این فشارها ایستاده و حاضر نشده منافع مردم را فدای زیادهخواهیها کند. اما این ماجرا نباید بهعنوان یک اتفاق گذرا تلقی شود. وقت آن رسیده که سازوکاری شفاف برای انتصابات در کشور تعریف شود تا افراد شایسته در رأس امور قرار بگیرند و جریاناتی که تنها در پی کسب قدرت هستند، نتوانند مسیر پیشرفت استانها را سد کنند.
در نهایت، آنچه از این ماجرا میتوان آموخت این است که سیاستورزی واقعی، چیزی جز خدمت به مردم نیست. اما وقتی قدرتطلبی و باجخواهی جایگزین این اصل شود، نتیجهای جز بحران، حاشیهسازی، و کند شدن روند توسعه نخواهد داشت. لرستان به ثبات و آرامش نیاز دارد، نه حواشی و سهمخواهیهای بیپایان. حال باید دید که آیا این درس از سوی سیاستمداران جدی گرفته خواهد شد یا باز هم تاریخ تکرار میشود؟
