با چه دلخوشی در راهپیمایی ۲۲ بهمن شرکت کنم؟
گفت: باچه دل خوشی در راهپیمایی ۲۲ بهمن شرکت کنم !؟ نه که همه چی گل وبلبله !
گفتم: شرکت در راهپیمایی به معنای نبود مشکلات در کشور نیست چون اساسا موضوع راهپیمایی و شرکت درانتخابات متفاوته
گفت: مثلا موضوع چیه ؟
گفتم: ما میریم راهپیمایی تا ضمن برگزاری جشن ملی پیروزی انقلاب، اعلام موضع کنیم . تا بگیم که با اینهمه سختی هنوز هم شعارمون ” استقلال آزادی جمهوری اسلامیه ” . هنوز هم ” مرگ بر آمریکا ” و ” مرگ براسراییل ” آرمان و باور ماست و میدونیم که حضور و سر دادن همین شعارها برای ما بازدارندگی امنیتی دارند .
گفت: حالا یعنی اگه ما گفتیم مرگ بر آمریکا و مرگ بر اسراییل، آمریکا و اسراییل می میرند !؟
گفتم: قرار نیست با این شعارهای ما اونها دچار مرگ زودرس بشن بلکه همین که بفهمند خواسته قلبی ملت ایران و جهت گیری سیاسیشون چیه کفایت میکنه !
گفت: گیرم که فهمیدند، حالا که چی ؟
گفتم: وقتی خواسته قلبی و موضع امروز مردم را در قبال نظام جمهوری اسلامی فهمیدند امنیت ملی ما تضمین میشه. یادته رهبرمون امام خامنه ای میگفت: ” آمریکا از بنده و دولت نمی ترسد بلکه ترس آمریکا از شما ملت ایران و همیشه در صحنه است” ؟ خب وقتی بفهمه نظام جمهوری اسلامی مشروعیت ۹۰ میلیونی داره و بین نظام و ملت اتحاد وجود داره و آرمانهای نظام، باورهای قلبی مردم ایرانه، هیچوقت فکر غلط زیادی به سرش نمیزنه چون میدونه اگه بخواد به ایران حمله کنه با ۹۰ میلیون رزمنده طرفه که از بذل جان و مال برای کشورشون دریغ نمیکنن اما اگر در راهپیمایی شرکت نکنیم و اعلام موضع نکنیم و از آرمانهامون دفاع نکنیم یعنی از جمهوری اسلامی و انقلاب خسته شدیم و اگر آمریکا بخواد به کشورمون تجاوز کنه نه تنها دفاع نمی کنیم بلکه حامی مداخله خارجی هم خواهیم بود !
گفت: این نظر خودته، شاید نظر اونها متفاوت باشه
گفتم: اتفاقا این اعتراف خود اونهاست چون چند سال پیش مؤسسه تحقیقات استراتژیک انستیتو اینترپرایز آمریکا (Enterprise Institute) اعلام کرد طبق برآورد کارشناسان ما قدرت بازدارندگی هر راهپیمایی و شرکت در انتخابات مردم ایران برابر است با قدرت بازدارندگی هزار مانور نظامی آمریکا !
گفت: قبول اما باید امسال راهپیمایی نیایم تا اینطوری اعتراضمون را به وضع اقتصادی موجود نشون بدیم
گفتم: همه اونهایی که میان راهپیمایی اعتراض دارند اما چنین روزهایی روز وحدت در مقابل دشمنه و وقتی صحبت از وحدت میشه باید با قبول این مشکلات و کاستیها همه با هم بر علیه دشمن متحد بشیم . بودند کسانی که در اوج مشکلات انقلاب جان خودشون را اهدا کردند و شهید شدند ؛ حالا ما چه کردیم…!؟
گفت: پس ما چطوری، کی و کجا باید اعتراضمونو به مسؤولین نشون بدیم ؟
گفتم: اتفاقا حضور در راهپیمایی دقیقا همون اعتراضیه که باید به برخی مسؤولین نشون داد تا بلکه با فریادهای ما بفهمند که راه نجات اقتصاد کشور در داخل کشورمونه و نه در خارج از کشور که ۲۲ بهمن بستر مناسبیه برای رساندن صدای اعتراض و انتقادمون به مسولین و میشه باشعارهایی مسولین رو هم متوجه نگاه به داخل و دست برداشتن از دخیل بستن به دامن غرب کرد !
گفت: همه اینها قبول، اما وقتی انقلاب اسلامی حاصل شده چه لزومی داره هر سال به خیابان بیاییم و شعار انقلابی بدیم ؟
گفتم: هر سال شعارهای انقلاب را تکرار می کنیم تا گفتمان سازی کنیم و با رهنمودهای ولی فقیه و امام امت منطبق باشیم که شاید اگر این سالها شعارهای انقلاب را تکرار نمی کردیم در یکی از پیچ های تاریخ راه را به اشتباه رفته بودیم و انقلاب اسلامی در یکی از گردنه های سخت انقلاب از دست رفته بود . راه پیمایی ۲۲ بهمن تکرار خاطره ۲۲ بهمن ۵۷ در ذهن مردمه . مردمی که تجربه پیروزی از طریق همین راهپیماییها و تجمعات را دارند و با تکرار اون به دنبال یادآوری آن خاطره شیرین هستند .
گفت: حرفات منطقیه . باید شرکت کنیم اما ایکاش میشد به برخی مسولین گوشزد کنیم که دوستی با آمریکا راه حل مشکلات کشور نیست و موضع مردم در این زمینه قطعاً با برخی دولتمردان متفاوته .
گفتم: وقتی پرچم آمریکا و اسرائیل رو از زمین محوطه دولت پاک میکنن و ما در راهپیمایی این پرچمها رو آتش میزنیم و بر علیه این دو کشور شعار میدیم یعنی اعلام موضع متفاوت مردم در قبال آمریکا و اسراییل !
✍ محسن گرجی
فعال و کنشگر سیاسی🏷 #
